Dedem !

bugün bunu sana ilkgözağrın olarak yazıyorum dede.

keşke bunlar şu an  yazmak yerine sana sarılarak bana o şefkatle bakan gözlerinin içine baka baka söyleyebilseydim.

seni çok özledim ve bu özlem her gün daha da fazla artıyor

Yokluğun o kadar çok hissediliyor ki bi yanım ayakta kalmaya çalışıyor bi yanım kırık dökük

Artık hayalini düşlemek seni rüyalarımda görmek yetmiyor.

Elini öpüp başımı okşamanı istiyorum

Sana sıkı sıkı sarılıp bana kızım demeni…

Sonra odadan çıktığım gibi mualla kızım diye bişeyler istemelerini  özlüyorum.Ben hala eve gelen her sokakta seni arıyorum dede,omzuma dokunup mualla işte geldim demeni,umarım gittiğin yerde artık daha rahat nefes alıyosundur,daha rahatsındır dedem.

Dede en çok da bana gururla baktıktan sonra duygulanıp gözyaşı dökmeni ben görüpte ağladığına üzülmeyim diye gizlemeye çalıştığın anları özlüyorum 

Bana ceviz ayıklamanı, babaannem görüpte kızmasın diye sessiz sessiz bana kızım hadi şu kırıkları yerden al ben eğilemiyorum demelerini özlüyorum

Bıçağı elime aldığımı gördüğünde basıma dikilip kızım 

elini kesersin diye söylenmelerini özledim

Odana geldiğimde bana kitaplarını açıp not aldığın yerleri okumanı,bana şiir okumanı ama en çok da bana çocukluk anılarımı anlatmanı özlüyorum 

Ben kendimi fotoğraflarımıza bakarak, annemin babamın anlattığı anıları ,senin bana verdiğin öğütlerle avutuyorum

Ama artık avunmak yetmiyor dede.Sana son kez sarılıcağımı bilseydim hiç bırakmazdım sıcak kollarını,seninle son kez göz göze  geleceğimi bilseydim sana daha uzun bakardım.

Dedecim merak etme,babaannemi yalnız bırakmıyoruz o sensiz mutsuz olmanın acısını  bizler gibi kalbine gömmüş ve hasretinle yaşamaya devam ediyor.Tebessümü artık önceki  gibi değil acı bi tebessüm.Yokluğunun izleri gülüşlerinede gözyaşlarınada yansıyor hep.Ben alışmak istemiyorum artık sofraya eksik çatal kaşık koymalara,alışmak istemiyorum sensiz çay içmelere,ailecek toplandığımızda sana yer açmamıza…

Numaranı silemedim hala gerçi silsem ne fayda ilkokulda ezberletmiştin bana okul çıkışları seni almaya geldiğimde beni bulamazsan güvenlikten ara kızım diye..

Çocukluğum sen,anılarımın en güzel parçaları senmişsin meğer dede.

Sensizlik çok zor ama sensizliğe alışırım korkusu  daha da zor dede.Her bayram gözlerim seni, her kandil dualarını,her doğum günlerinde fotoğraf karelerinde seni aramak…

Seni gururla anlatmaya doyamıyorum mesela,gözlerimim dolduğunda saklamaktan ,acımı yaşamaktan utanmıyorum.  Kendimi orda daha rahat ettiğini hissederek ve düşleyerek avutuyorum..

 

Doktor olup odamın başında soyismimin büyük harflerle yazılı olmasının hayalini kurardın sen hep

Sonra gururlanırdın gözlerin dolardı sarılırdın bana..

beni hayallerime bağlayan sensin dede.İlham kaynağım önce kişiliğin sonra da hayata olan mücadelen ve çok güçlü olman.

Hep hayalini kurduğumuz gibi önlüğümle koşarak yanına gelemiceğim belki  ama mezarına geldiğimde dede bak ben doktor oldum diyebileceğim karşına o önlükle çıkıcam sana söz veriyorum dede.

sen hep benim kalbimde, dilimde,kulaklarımda dinmeyen ses ve hayalini kurduğum küçük dünyamda olucaksın dede.

çok şanslıyım senin torunun olduğum için koca çınar♥️

Torunun Mualla.