Evsiz Kelimelerin İsyanı

evsiz kelimelerden yanayım

çünkü onların çatısı gökyüzüdür

ve hiçbir duvar tutamaz içlerindeki yangını

onlar, sürgün edilmiş anlamların çocuklarıdır

dillerin karanlık arka sokaklarında büyür

her harfi biraz aç, biraz öfkelidir

ben o kelimeleri toplarım

kırık bir aynadan yansıyan yüzler gibi

her biri başka bir hakikatin parçası

çünkü bilirim

ev bulan kelimeler uslanır

yumuşar, ehlileşir, unutulur

ama evsiz olan

geceyi sırtında taşır

ve sabaha karşı bir isyan gibi uyanır

bir devrim bazen

bir cümlenin eksik yerinde saklanır

bir virgülün nefes aralığında

ya da hiç söylenmemiş bir kelimenin

boğazda düğümlenen yankısında

ben o yankıyım

ne tam susmuş ne de konuşabilmiş

bir halkın iç çekişi gibi

evsiz kelimelerden yanayım

çünkü onlar korkmaz

anlamın sınırlarını aşmaktan

ve ben inanırım

bir gün

bir şiir

dört ülkeyi yakabilir.