Şiirin Abisine
Ahhh Ahmet abi Senin sesin kurşunların susturamadığı o eski meydanlardan kaldı bize. Bir çocuğun cebindeki ekmek kadar sıcak bir mahpusun a...
Bir kuş intihar etti şiirin orta yerinde…
Belki de intihar etmedi o kuş. Belki yoruldu yalnızca İnsanın çoğaldığı yerde gökyüzü eksilir.
Temmuzun Küllerine
Ama bilmiyorlardı Şiir yanmaz. Türkü kül olmaz. Hakikat kapıları kilitlenen binalarda ölmez.
Ölmeyi Erteleyenlerin Sohbeti
Mutlu insanlar geleceği planlar. Biz sonumuzu merak ediyoruz. Yaşamak istediğimiz için değil. Filmin nasıl biteceğini görmek için. Çünkü ins...
Geceyi Sırtlayan Adam
“İnsan biraz ayrılıktır.” Biraz, yıllar sonra dönülen boş bir evdir. Biraz, ismi silinmiş mezar taşı. Biraz da kimsenin bilmediği bir dilde...
Kendi Yokluğunun Mimarı, İnsan
Çocukken büyümeyi bekleriz. Büyüyünce huzuru. Huzuru bulunca anlamı. Anlamı bulunca ölümü. Sonunda anlarız ki aradığımız şeylerin hiçbiri ar...
Sürgünün Grameri
Bu şehirde herkes bir yere ait. Postacılar adreslere. Köpekler tasmalara. Ağaçlar belediyeye. Ben yalnızca sorulara aidim. Bir halk düşün. Ö...
Makule Sığmayan Bir Hayat
Arkadaş’ı anmak, şiirlerini estetik bir hüzne hapsetmek değil; yaşadığı hayatın politikliğini kabul etmekle mümkündür. LUBUNYA olmak, devrim...
