Belki bir annenin kucağı, 
belki bir yaz yağmuru. 
Belki baharın habercisi olan ilk cemre, 
belki kışın inatla açan kardelen. 
Belki de 
tutkulu bir aşkın 
daha dünyaya gelmemiş 
bebeği. 
 
Bir şeyler eksik bu diyarda. 
Betonun ardından çiçekler büyümüyor, 
umutlar doğmuyor sabahlarla birlikte. 
 
İnsanlar aceleci, 
kalpler yorgun... 
Kimse bir şeylere dokunmuyor. 
 
Bahar sanki küsmüş, 
güneş sanki çocukluğumda kalmış gibi. 
Yıldızların ardına saklanmış Küçük Prens, 
unutulmuşluğun hüznüyle. 
 
Venüs nerededir? 
Yıllarca benim saklı sırdaşım, 
tan yıldızım. 
Sen de mi saklandın, 
bu sıkıcı hayattan, 
yorgun kalplerden uzak bir yere. 
 
Penceremin komşusu, 
kalbimin dostu. 
Ben seni arıyorum. 
Bir şiirin içinde, 
bir çocuğun gülüşünde, 
bir bahçenin çiçeğinde. 
Ya da hiç kimsenin fark etmediği 
bir sessizlikte.