Sonra sayfaları çevirip durdum ama
masalın sonuna hiç varamadım.
Bir gece gökyüzüne bakarken,
bir kumsalda kumdan kaleler yaparken,
bir yolculuk sabahında son kez ardıma bakarken,
evimden ayrılırken,
bıraktım kendimden bir şeyleri.
İnsan kaç yaşına kadar
hayal kurar?
Ben hayallerimi
bir otobanda bırakmışım sanki.
Soğuk ve kimsesiz bir anının
parçası olmuş gibi.
Umutlar gerçekten
bir bahçeyi doldurur mu?
Benim toprağım çiçeklere küsmüş gibi.
Yani
insan kaç yaşına kadar
umut eder?
Ben o yaşı
fark etmeden geçmişim.








Yorumlar (0)
Bu gönderi için henüz bir yorum yapılmamış.
Yorum Bırakın