Çizgi Roman Olarak Yeniden Hayat Bulan ‘’Yerdeniz Büyücüsü’’

Yıllar önce Yerdeniz Büyücüsü’ne  başlarken, tüm seriyi okuyup hayran kalacağımı henüz bilmiyordum. Ursula K. Le Guin’in Yerdeniz’i  benim için hep ayrı oldu, hâlâ da öyle. Yerdeniz  serüveninin ilk basamağı olan Yerdeniz Büyücüsü’nün  çizgi romana uyarlandığı haberini aldığımda çok mutlu oldum. Fred Fordham’ın resimlediği bu yapıtı çok kısa bir sürede bitirdim ve okuduğum ilk çizgi roman oldu.

Bu çizgi roman, Yerdeniz Büyücüsü’nün  tam metin versiyonu değil; belli başlı kısımların uyarlanmış hâli. Bu nedenle ilk kez okuyacaksanız, Yerdeniz  serisini ya da en azından ilk kitabı okumanız güzel olabilir. Seneler önce okumama rağmen birçok detayı hatırladığımı fark ettim; oysa unuttuğumu sanıyordum. 

Fantastik bir evren bu ve çok heyecanlı bir kurgusu var. Çevik Atmaca, asıl adıyla Ged, Yerdeniz’in  en ünlü büyücüsü olmadan önce neler yaşıyor ve ne gibi sınavlardan geçiyor? Bilerek ya da bilmeyerek yaptığımız hataların ne tür felaketlere yol açacağını bilmeden yaşarız; zaman geçtikten sonra ise bu hataların bedeli çok ağır olabilir. Yaşadıklarından sonra nefret ve kıskançlık içinde çıkmaza sürüklenen Ged, yarattığı gölgeden kaçıyor ama kaçmak çözüm mü bilmiyor. Belirsizlik hissi insanı avucunun içine alıyor sanki. Büyümenin o sancılı dönemine çok yakından tanık oluyoruz. 

Kitabı okurken Ged’in içine düştüğü kasveti ve bunalımı çok yoğun bir şekilde yaşamıştım. Çizgi romanda ise, ne kadar sadeleştirilmiş bir metin olursa olsun, o çukura düştüm yine. Fakat resimlerin daha iyi olmasını dilerdim; kilit noktalarda ve bazı detaylarda, yazarın yarattığı atmosferi tam olarak yaşatamıyor. Daha belirgin ve olağanüstü görseller bekliyordum doğrusu. Her şeye rağmen, fantastik eserler arasında bayıldığım Yerdeniz’e  doğru kısa ama keyifli bir yolculuğa çıkmak çok iyiydi.

‘’Sanırım Yerdeniz Büyücüsü’nün en çocuksu yanı, konusu: Büyümek.

Büyümek, benim yıllarımı alan bir süreç oldu; bu süreci otuz bir yaşımda tamamladım -ne kadar tamamlanabilirse; o yüzden de çok önemsiyorum. Çoğu genç de önemser. Ne de olsa esas işleri budur: Büyümek.’’

Ursula K. Le Guin’in ‘’Kadınlar Rüyalar Ejderhalar’’  kitabında Yerdeniz Büyücüsü’nden bahsettiği bu pasajın altını çizip kaç kez okuduğumu bilmiyorum. Gerçi kitapta altını çizmediğim yer yok gibi. Aynı satırlar, Yerdeniz Büyücüsü’nün  arka kapağındaki tanıtım bülteninde de bulunuyor. Yarattığı bu evrende çoğu şeyin gerçek hayatta bir karşılığı ve yeri yok, ama çocukluğumuzun ve büyümenin hikâyesi hepimizin içinde. Hâlâ büyüyoruz belki de. Yazarın tarzına bayılıyorum. O kadar iyi bir yazar ki, okuduğum sırada Yerdeniz’e gitmiştim sanki. Resimlere ihtiyaç duymadan, yalnızca kelimeleriyle insanı alıp götürebilen yazarlar ve kitaplar iyi ki var.

Okuduğunuz için teşekkür ederim. Başka kitap yorumlarımda buluşmak dileğiyle, sevgiler!